Pochodzenie i dokumentacja
Profil z produkcji, rura z instalacji, tuleja z maszyny i wiązka samochodowa mają inne prawdopodobne składy. Zachowaj etykiety, tabliczki i certyfikaty. Przy odpadzie seryjnym informacja o materiale wsadowym jest pewniejsza niż porównanie barwy ze zdjęciem w internecie.
Magnes wykrywa część metali żelaznych
Silne przyciąganie wskazuje zwykle obecność stali lub żelaza, lecz nie określa gatunku. Brak reakcji nie oznacza automatycznie aluminium, miedzi albo stali nierdzewnej. W częściach złożonych magnes może reagować tylko przy śrubie lub wkładce.
Powierzchnia i przekrój
Utlenienie, farba, chrom, cynk oraz miedziowanie mogą całkowicie zmienić wygląd. Bezpiecznie odsłonięty przekrój pokazuje rdzeń, ale również nie zastępuje badania składu. Nie uszkadzaj elementu pod naprężeniem ani zbiornika o nieznanej zawartości.
Masa, twardość i konstrukcja
Ołów jest wyraźnie ciężki, aluminium lekkie, a miedź ma charakterystyczną barwę, lecz kształt i puste przestrzenie wpływają na wrażenie. Miękkość lub sprężystość są tylko wskazówką. Nie stosuj kwasów, ognia ani przypadkowego testu iskrowego.
Kiedy oddzielić partię
Jeśli kilka elementów wygląda inaczej, ma inne oznaczenia albo pochodzi z innego procesu, przechowuj je osobno. Błędne połączenie stopów trudniej naprawić niż pozostawić jeden dodatkowy pojemnik. Przy większej wartości potrzebna może być profesjonalna analiza.
Zdjęcia do rozpoznania
Pokaż cały element, oznaczenie, miejsce przekroju i skalę. Przy pojemniku z drobnymi sztukami zdjęcie tylko górnej warstwy nie potwierdza jednorodności, dlatego opisz sposób zbierania i źródło odpadu.
Najkrótsza zasada
Oddziel materiał pewny od nieznanego, pokaż prawdziwą całość partii i nie wykonuj ryzykownych prac tylko po to, aby zmienić jej wygląd.
